[T.I.] i Niall.
Niall i [T.I.] . Wakacyjna miłość ... taka
która nie przeminie. Kocham tego wariata jak szalona. Ten słodki blondynek
dobrze zakręcił mi w głowie. Nasza miłość ... nic nie morze jej opisać ... nic
! Już na zawsze razem. Nie rozerwie nas nikt i nic. Kiedy go widzę - moje
serce, mózg, ciało ... wszystko wariuje, dostaje dreszczy. Przyjemne uczucie.
Nie mam co do nas słów. Po prostu go kocham.
Poznaliśmy się
w Nando's. Kto by pomyślał, prawda ? Chciałam zwiedzić troszkę Londynu.
Zatrzymałam się na mały 'postój' w jednej z restauracji. Usiadłam przy małym
stoliku i spokojnie siorbałam shake'a. W oczy wpadło mi trzech chłopców. Jednym
z nich okazał się właśnie mój Niall. Od razu przypadł mi do gustu : Jego
śliczne roześmiane oczka i oczywiście cała reszta. W końcu przysiadł się do
mnie. Zaczęliśmy rozmawiać : śmiać się i poznawać siebie na wzajem. Potem
blondyn odprowadził mnie do domu. Spotykaliśmy się codziennie. W końcu
zostaliśmy parą ponieważ nasze uczucia były silniejsze od nas. Na naszą pierwszą
randkę Niall zabrał mnie ... no właśnie... poszliśmy wtedy po prostu do parku.
Stanęliśmy na małym mostku. Wpatrywaliśmy się jak zaczarowani w jeziorko pod
mostkiem. Wtedy Niall przemógł się i powiedział mi co tak naprawdę do mnie
czuje. Byliśmy nierozłączni i koniec. Kochałam go nad życie.
Jednak los
musiał się pomiędzy nas wcisnąć. W tym przypadku 'losem' był Harry - jeden z
najlepszych przyjaciół Niall'a. Od razu zauważyłam że Hazzę coś do mnie
ciągnie. No bo ... był naprawdę przystojny, słodki, mądry i czarujący w
stosunku do mnie. Pewnego dnia Niall musiał wyjechać do ojczystej Irlandii żeby
pomóc przejść mamie morderczą chorobę. Niestety .. Harry to wykorzystał a ja
głupia mu uległam. Nie chciałam tego bo kocham Niall'a ale się stało.
Niall wrócił z
Irlandii po jakimś miesiącu. Wszystko układało się dobrze do pewnej, małej
wpadki.
Obudziłam się
dość wcześnie. Leniwie się przeciągnęłam i ziewnęłam. Wstałam z łóżka. Ku
mojemu zdziwieniu nie było przy mnie Niall'a. Zdziwiło mnie to. Zwykle Niall śpi
przynajmniej do 10.30 a teraz jest ledwo 8. Ospale wyszłam z łóżka, ubrałam
się, odświeżyłam i uczesałam. Koło 8.40 zeszłam do kuchni. Był już tam Liam -
co wcale mnie nie zdziwiło - i Niall. Li spokojnie jadł kanapkę a kiedy mnie
zobaczył od razu zbladł. Niall siedział przy blacie kuchennym wpatrując się w
jakąś gazetę. Koło blondyna stała na pół pusta butelka z wódką.
- Niall,
wiesz że to niezdrowo ? - spytałam siadając koło niego. Chłopak nawet nie
raczył odpowiedzieć. Posłałam Liam'owi pytające spojrzenie a on wepchnął sobie
kolejną kanapkę do ust i udawał że nie widzi.
- Coś się
stało, Niall ? - spytałam. Blondyn rzucił mi wrogie spojrzenie a potem podsunął
mi pod nos gazetę którą czytał.
- O cholera
! - wydusiłam a potem przeczytałam na głos tytuł artykułu na pierwszej stronie
: "Harry Styles z dziewczyną przyjaciela z One Direction ! Co na to Niall
Horan ?!" - pod spodem artykułu zostało zamieszczone zdjęcie na którym ja i Harry
całujemy się w jednym ze sklepów w którym byliśmy wczoraj.
- Co to jest..
- spytał cicho.
- Niall, bo
my...
- Co to kurwa
jest ?! - gwałtownie wstał z krzesła a potem uderzył pięścią o blat stołu. -
Pytam się kurwa ! - wycedził z zaciśniętymi zębami, patrząc się na ciebie z
góry. Próbowałam szukać jakiejkolwiek pomocy u Liam'a ale w kuchni już go nie
było. Słyszałam że ktoś schodzi po schodach. Modliłaś się żeby to tylko nie był
Harry. A jednak. Koło mnie stanął Pan Śliczny w samych bokserkach.
- Cześć, co
tu tak głośno ? - spytał i głośno ziewnął. Szybko wepchnęłam mu w dłonie
gazetę. Harry dokładnie ją przejrzał a potem spojrzał na mnie i Niall'a.
Nastała głucha cisza którą przerwał Lou.
-
Dzieńdoberek człowieki - zaśmiał się - co tu tak... - nie dokończył bo Harry
podsunął mu pod nos gazetę.
- Ja pierdole
- wydusił.
- Co to ma
być ?! Jeszce raz mam powtarzać ?! - krzyknął Niall.
- Niall to
tak wyszło i...
- Tak wyszło
?! - wrzasnął, wziął do ręki flaszkę wódki i trzasnął ją o podłogę. Niall
podszedł do Harry'ego i przybił go do ściany.
- Co ty sobie
Styles wyobrażasz ?! Pytam się !
Od razu
doskoczyłam do chłopców.
- Zostaw go !
- Mam go
zostawić, tak ?! Pierdolił się z tobą Bóg wie ile razy a ja mam go zostawić ?!
- tym razem podszedł do mnie. Blondyn podniósł na mnie ręką ale na szczęście
zaraz potem ją opuścił.
- Jesteś
zwykłą...... nie mam nawet serca tak na ciebie powiedzieć. Za bardzo cię kocham..
- jego głos trochę zmiękł ale później jeszcze bardziej się naostrzył.
- A ty o
wszystkim wiedziałeś ?! - zbliżył się do Louis'a.
- Zaraz
wszystko się wyjaśni - rzucił spokojnie.
Blondyn wiedząc
że Louis nie ma ochoty na kłótnie ponownie zwrócił się do Hazzy.
- Nie daruję
ci tego Styles ! Słyszysz ?! - blondasek zaczął startować do niego z pięściami.
Po wymierzeniu Hazzie prosto w nos szeroko się uśmiechnął. Harry padł na
podłogę. Z nosa buchała mu krew.
- Idź do
niego kochanie ! Pierdol się z nim ! - złapał mnie za rękę i rzucił na Hazzę. W
oczach Niall'a zauważyłaś łzy.
- Wyjdź z
tąd ! - krzyknął Lou i zaczął szarpać się z blondynem - Wyjdź z tąd do jasnej
cholery! Nie masz prawa podnosić ręki na kobietę ani na przyjaciela.
- Na
przyjaciela mówisz ?! Widzisz go tu gdzieś ?! - wyrwał się Louis'owi.
Harry poderwał
się z ziemi. Ze strachem złapałaś go za ramię ale on otarł sobie krew z nosa i
zaczął wolno iść w stronę Irlandczyka.
- Słuchaj,
nie chcę kłótni - powiedział spokojnie - [T.I.] sama wybiera, rozumiesz ?
- Sama
wybiera, tak ?! - podszedł do mnie, złapał za rękę i targnął z całej siły ale
ja mu się wyrwałam i podbiegłam do Loczka mocno się w niego wtulając. Kiedy to
zrobiłam z oczu Niall'a buchnęły łzy. Zakrywając sobie ręką twarz blondasek
wyszedł z kuchni a zaraz potem z domu. Spojrzałam na Harry'ego a on na mnie.
Lou stał nadal oszołomiony.
Nie chciałam
tego ale tak po prostu wyszło. Miałam żal sama do siebie bo w końcu kochałam
Niall'a nad życie i chciałam nadal być z nim i blisko niego. Załamałam się.
Chłopcy pomagali mi ale to wszystko było na nic. Niall nie wrócił na noc, na
drugi dzień też nie wrócił, i na trzeci, czwarty...nie widziałam go jakieś trzy
tygodnie. Powoli zaczęłam przyzwyczajać się do tego że straciłam mój skarb
przej własną głupotę.
Powoli wszystko
zaczęło się układać. Żeby zapomnieć o Niall'u, byłam z Harry'm. I udało się.
Moje życie zmieniło się nie do opisania. Byłam ze Styles'em naprawdę szczęśliwa
ale czułam że w moim sercu jest jakaś dziura której nie da się usunąć w żaden
możliwy sposób.
Obudziły nie
poranne promienie słońca. Leniwie ale z uśmiechem otwarłam oczy. Koło mnie
leżał Harry. Byliśmy siebie tak blisko że prawie stykaliśmy się nosami. Było mi
tak strasznie ciepło. To było naprawdę niesamowite uczucie. Mieć teraz tak
blisko osobę którą się kocha aż tak bardzo, która jest twoja. Patrzyłam chwilę
jak chłopak śpi. Później dotknęłam jego policzka tak żeby go nie obudzić. Na
jego twarzy automatycznie pojawił się uśmiech. Kiedyś byłam inna. Nie
pokochałabym chłopca z One Direction bo - jak myślałam - to laluś, podrywacz,
gej. A teraz ? Leżę koło niego w łóżku. Szaleję za nim jak głupia. On przyciągał
mnie do siebie jak magnes. Kiedy tylko spojrzałam w jego oczy lub zobaczyłam
jego uśmiech, moje serce, mózg i ciało robiło co tylko chciał. To jest po
prostu miłość. I to nie taka normalna. Miłość połączona z przyjaźnią, uczuciem,
humorem i pożądaniem. Chłopak powoli zaczął otwierać oczy. Gdy tylko je
zobaczyłam zaczęłam powoli odpływać. Uśmiechnął się delikatnie i szepnął :
- Dzień dobry
księżniczko.
- Witam Panie
Styles - odparłam a on uśmiechnął się jeszcze szerzej. Przeszły mnie dreszcze
połączone z pożądaniem. Zaczęłam patrzeć na jego usta. On nie pytając o co
chodzi delikatnie mnie pocałował. Wtopił się w moje usta ze strasznym
pragnieniem. Tak jakby jeszcze w ogóle mnie nie całował. Jego dłoń wylądowała
na moim brzuchu. Zaraz potem znalazły się tak jego usta. Z uśmiechem zamknęłam
oczy. Dałam ponieść się emocją wywoływanym przez usta i dotyk Hazzy.
- Jesteś już
moja - zaśmiał się ukradkiem spoglądają na mnie ale nie przestając całować mnie
po brzuchu. Jęknęłam tylko byle jakie 'ehem' i wtopiłam palce w jego plecy a
potem włosy. Brunet był tak delikatny jakbym zaraz miała się potłuc. Chłopak
usiadł na mnie okrakiem i wtulił się w twoje ciało. Zaczęłam jęczeć taki cicho
jak tylko mogłam bo nie chciałam obudzić innych. Jednak nie wszyscy oprócz was
spali ... Do naszego pokoju niespodziewanie wkroczył rozpromieniony Niall z
bukietem dużych czerwonych róż w dłoni. Kiedy blondyn zobaczył to co robi Harry
od razu zrzedła mu mina. Upuścił bukiet róż na podłogę a w jego oczach
zobaczyłaś parę łez. Niall spojrzał na mnie pytającym wzrokiem a potem na
bruneta leżącego na tobie. Blondyn gwałtownie wybiegł z pokoju a potem zbiegł
po schodach na dół. Mój wzrok powoli powędrował w stronę Hazzy który już cały
czerwony ze wstydu siedział obok mnie. Później szybko wyszłam z łóżka.
Założyłam szybko t-shirt Hazzy leżący na podłodze obok łóżka i wybiegłam z
pokoju za Niall'em. Ku twojemu zdziwieniu na dole byli już wszyscy. Od razu
wpadłam na Liam'a.
- Gdzie jest
Niall ?! - krzyknęłam przyciągając go do siebie za koszulę.
- Przed
chwilą wyszedł z domu - odparł.
Puściłam
chłopaka i padłam na krzesło obok Louis'a.
- Świetnie -
mruknęłam.
- Coś się
stało ? - spytał Louis.
Już miałam
zamiar mu wszystko wytłumaczyć kiedy z góry zszedł Harry z bukietem róż od Niall'a.
- To chyba
dla ciebie - powiedział wręczając mi bukiet róż i białą karteczką przyczepioną
do nich. Zaczęłam na głos czytać to co było napisane na karteczce
- "Droga
[T.I.], przepraszam za wszystko co zrobiłem. Tak naprawdę to nie wiem co zrobiłem
źle i dlaczego wybrałaś Harry'ego. Wiem że to nie wystarczy ale te róże są dla
ciebie. Przeproś ode mnie Harry'ego za te wszystkie bójki. Ja nie mogę teraz
normalnie spojrzeć mu w oczy. Postąpiłem jak ostatni dupek. Wiem że będziesz z
nim szczęśliwa tylko proszę cię - uważaj na ciebie. Przykro mi że jednak to nie
ja jestem twój. Widocznie tak nie mogło być. Może ci nie wystarczałem ? Proszę,
[T.I.], wybacz mi wszystkie moje błędy ... Kocham Cię.
Twój
Niall".
Podniosłam
głowę z nad karteczki. W oczach miałam łzy. Jedyny komentarz to niespodziewane
kichnięcie Zayn'a. Wszyscy siedzieli cicho. Li i Lou ze zdziwieniem otworzyli
usta. Zayn ze współczuciem objął mnie ramieniem. Harry ze wstydem spuścił
wzrok. Nie mogłam wydusić z siebie ani jednego słowa.
- Gdzie on
mógł iść ?
- To Niall.
Poszedł do Nando's - stwierdził Lou
- Nie wiem
czy zwykłe Nando's wystarczy.. - Po moich słowach Lou zerwał się z krzesła.
Chłopak zaczął szybko ubierać buty.
- Co robisz
?
- Idę
szukać tego idioty [T.I.] - zaraz potem ze swoich miejsc ruszyła się reszta. Wszyscy
poszli szukać blondaska oprócz mnie i Liam'a. Li został próbując poprawić mi
humor i dotrzymać towarzystwa.
Ten wariat może
sobie przecież coś zrobić ...
Znów dałam
ciała. I to w momencie kiedy wszystko miało być już dobrze. Idiotka za mnie.
Przecież kocham Niall'a. Nie wiem dlaczego robię to wszystko z Harry'm. Może
dlatego że w moim sercu nadal jest ta niezałatana dziura po Irlandczyku ? Ile
dałabym za to żeby przenieść się w czasie. Nie zrobiłabym wtedy tego głupstwa i
nie zraniłabym Horan'a ...
Tydzień później...
Ja i Harry
idziemy właśnie wąską ścieżką prowadzącą do małego mostku na którym Niall
powiedział mi że mnie kocha. To mój pomysł żeby teraz pójść tam z Hazzą.
Chciałam mu powiedzieć dużo rzeczy które tłumiłam w sobie od paru dobrych
miesięcy.
- Chcę to
wszystko skończyć - powiedziałam ostro kiedy oboje stanęliśmy już mostku i
wpatrywaliśmy się w wodę - wiesz że Niall znaczy dla mnie dużo i ...
- Tak. Ja
wszystko rozumiem - westchnął i złapał mnie za rękę.
- Przepraszam
- wydusiłam i mocno się do niego przytuliłam - myślałam że takie decyzje są
dużo prostsze - jęknęłam przez łzy - że ... że będę mogła być i z nim i z tobą
a dobrze wiesz że to jest bez sensu. Harry, ja ... kocham Niall'a.
- Słonko ...
wiem. Nie będę ci nic utrudniał - szepnął, pocałował mnie w policzek a potem
zostawił samą.
Długo jeszcze
wpatrywałam się w wodę pod mną. Przypominała mi mojego blondaska. Nadal nie
wiem gdzie jest, co teraz robi i czy wszystko u niego w porządku. Tęsknię za
nim. Chcę go mieć przy sobie. Złamałam mu serce i zostawiłam samego na pastwę
losu. Czy ja mam w ogóle serce ?
Przychodziłam w
to cholerne miejsce co dzień. Co dzień. Park, mały mostek i woda. Zaczęło mnie
to denerwować ale gdybym tak nie przyszła, na pewno nie dowiedziałabym się
najstraszniejszego.
Pewnego dnia
znalazłam małą białą karteczkę. Była przywiązana białym sznureczkiem do mostku.
Sięgnęłam po nią zaciekawiona :
''Nie wiem czy
wystawienie mnie i moich uczuć na próbę cię bawiło ale wszystko wskazuje na to
że tak. Uwierz mi ... nadal kocham cię z całego serca ale jeśli teraz to
czytasz to miej pewność że na tym świecie nie ma już mnie. Pewnie wiesz co
zrobiłem ... tak. Wszystko dla ciebie. Chciałbym żebyś była szczęśliwa.
Chciałbym z góry widzieć twój uśmiech. Nie płacz przez mnie a ja nie będę
płakał przez ciebie, dobrze ? Nawet nie wiesz jak bardzo chciałbym zobaczyć
twoje oczy. Kiedyś na pewno jeszcze je zobaczę. Może jeszcze kiedyś się nam uda
? Nie 'może' ! Na pewno. Nie bój się. Przyjdę po ciebie i będziesz szczęśliwa.
Do zobaczenia kochanie. Niall''.
Serce zaczęło
bić mi szybciej a karteczka wyleciała mi z rąk wpadając do wody. Na moim
policzku zabłyszczało kilka łez. Już go nie zobaczę. Nigdy ... Niall odszedł
bez słowa, nie pożegnał się, nie pocałował mnie ostatni raz ... Przecież go
kocham...
Dziś znów
jestem w parku.
Moje miejsce :
Ławeczka z widokiem na nasz - mój i Niall'a - mostek.
Czas : Wczesny
poranek. Stawiam na piątą rano.
Wyjaśnienie :
Nie wiem dlaczego przyszłam tu tak wcześnie ? Może dlatego że z samego rana
jest tu jeszcze piękniej : Śliczny śpiew ptaków, poranne słońce i szum wody .
Powód : Niall
... myśli i wspomnienia związane z nim powracają co dzień.
W pewnym
momencie na naszym mostku pojawił się młody chłopak : Blondyn z gitarą w ręku.
Siadł na mostku i wpatrywał się w dal grając cudowne melodie na gitarze.
Poranne promienie słońca błądziły po jego twarzy. Wzrok chłopaka od czasu do
czasu wędrował w moją stronę. Uśmiechał się do mnie i tak co dzień przez parę
tygodni. Powodami jego tajemniczości było to że nigdy nie zdejmował okularów
przeciwsłonecznych i nigdy nie było wiadomo z koą, kiedy i z której strony
nadejdzie i znów siądzie z gitarą na mostku.
Pewnego dnia :
Spróbowałam szczęścia. Weszłam na mostek w czasie kiedy siedział tam on grając
na gitarze. Siadłam obok niego wsłuchałam się w melodię którą właśnie grał.
- Cześć.
Jestem [T.I.] - ośmieliłam się powiedzieć jak najweselej potrafiłam.
Chłopak nagle
przestał grać i obrócił się z wolna w moją stronę. Uśmiechnął się.
Tak bardzo
chciałam zobaczyć jego oczy skryte pod okularami ... marzenie które właśnie się
spełnia:
- Niall -
chłopak wyciągnął rękę w moją stronę a drugą zdjął okulary. Oczy ... niebieskie
oczy które prześladują mnie codziennie. - Jak to jest możliwe ? Niall nie żyje !
- chodziło mi po głowie. Kiedy już miałam się podnieść i uciec stamtąd, zaczęło
kręcić mi się w głowie. Nie widziałam nic. W okół mnie zapanowała cisza nie do
zniesienia i straszny mrok. Moje serce zaczęło powoli się zatrzymywać a z zamkniętych
oczu wyleciało parę pojedynczych łez. W głowie szumiały mi tylko słowa które
Niall napisał w liście : "Nie bój się. Przyjdę po ciebie i będziesz
szczęśliwa''.
__________________________________________________________________
I jak wam się podoba imagin z Niallem.? Mam nadzieję, że Wam się spodoba :D
Zachęcam do komentowania ponieważ chcę wiedzieć co myślicie o moich imaginach c:
Zapraszam też na stronę http://directioners-onedirection-poland.blogspot.com/p/imaginy.html
i zachęcam do komentowania tych wspaniałych imaginów :3 xoxo
__________________________________________________________________
I jak wam się podoba imagin z Niallem.? Mam nadzieję, że Wam się spodoba :D
Zachęcam do komentowania ponieważ chcę wiedzieć co myślicie o moich imaginach c:
Zapraszam też na stronę
i zachęcam do komentowania tych wspaniałych imaginów :3 xoxo
